กงไกรลาศ ในวันวานนั้น มิได้มีเพียงแค่สายน้ำและกอไผ่
แต่มันคือจุดเริ่มต้นของชีวิตเด็กชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า "เคน"
ชีวิตของเคนเริ่มต้นด้วยความระทึกขวัญ
ชนิดที่หมอสมัยใหม่คงส่ายหน้า
เพราะทันทีที่ลืมตาดูโลกในตำบลไกรใน
พ่อน้อยกับแม่ระเวียงก็ต้องขวัญเสีย
เมื่อเจ้าตัวดีเล่น "รกพันคอ" มาตั้งแต่ในท้อง
รกเส้นหนานั้นพันรัดราวกับว่าธรรมชาติกำลังเล่นตลก
หรือบางที... สวรรค์อาจจะยังไม่อยากให้ไอ้หนูคนนี้ลงมาลำบากบนโลกมนุษย์
"ถ้าไม่ใช่เพราะฝีมือหมอตำแยที่นิ่งพอ
ไอ้เคนคงไปเป็นเทวดาตั้งแต่ยังไม่ได้ร้องอุแว้"
พ่อน้อยเคยมักพูดเปรยๆ พร้อมรอยยิ้มเศร้าๆ ของคนสู้ชีวิต
แต่ก็นั่นแหละ... เมื่อรอดตายมาได้
โชคชะตาก็ยังไม่วายส่งบททดสอบใหม่มาให้ในรูปของ "โรคลมชัก"
มันเป็นความทุกข์ที่หมอแผนปัจจุบัน
อาจเรียกว่ากระแสไฟฟ้าในสมองลัดวงจร
แต่สำหรับคนกงไกรลาศ มันคือเรื่องของ "สิ่งที่มองไม่เห็น"
เมื่อยาหม้อก็แล้ว ยาฝรั่งก็แล้วไม่หาย
สุดท้ายความกตัญญูต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์จึงบังเกิด
พ่อน้อยแม่ระเวียงตัดสินใจยกเคนให้เป็นลูกบุญธรรมของ "เจ้าพ่อเพชรชมพู"
เหลือเชื่อ! หลังจากกราบกรานถวายตัวเป็นลูกท่าน
อาการชักที่เคยเป็นก็หายเป็นปลิดทิ้ง เหมือนปลิดทิ้งจริงๆ
เรื่องนี้ใครจะว่ากุเรื่องหรืออาศัยจิตวิทยาสำนักไหนก็ช่างเถอะ
แต่สำหรับเคน มันคือ "พระคุณ"
ที่ต้องน้อมจิตอุทิศบุญให้เจ้าพ่อและบริวารทุกครั้งที่กรวดน้ำ
ชีวิตวัยเด็กของเคนระหกระเหินไม่แพ้โชคชะตา
เริ่มเรียนอนุบาลที่ โรงเรียนอินทรีย์ ฝั่งตรงข้ามอาชีวะสุโขทัย
แต่เรียนไปได้แค่ ป.1 โรงเรียนก็มีอันต้องปิดตัวลงเสียดื้อๆ
เหมือนโชคชะตาจะบอกว่า "ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า"
เคนจึงต้องหิ้วกระเป๋าไปต่อ ป.2 ที่ โรงเรียนวัดคูหาสุวรรณ จนจบประถม
เมื่อถึงทางแยกของชีวิต
ความยากจนมักจะเป็นตัวกำหนดเส้นทางเสมอ
พ่อน้อยแม่ระเวียงมองเห็นทางสว่างเพียงทางเดียวที่จะส่งลูกให้ถึงฝั่งฝัน
คือการฝากฝังไว้ใต้ร่มกาสาวพัสตร์
เคนจึงเปลี่ยนสถานะจากเด็กชายกลายเป็น "เณรเคน"
เข้าสู่รั้ว โรงเรียนราชธานีวิทยาลัย
ภายใต้การดูแลของ หลวงพ่อมหาเฉลิม
ผู้อำนวยการใจดีในสมัยนั้น
เณรเคนได้เรียนรู้ทั้งทางโลกและทางธรรม
แต่จุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดคือการได้พบกับ "หลวงตาประเมธ"
พระผู้ใหญ่ที่มองเห็นอะไรบางอย่างในตัวเณรน้อยจากกงไกรลาศคนนี้
ท่านคือผู้ที่หยิบยื่นโอกาส
และนำพาเณรเคนเดินทางจากสุโขทัย
เมืองเก่าที่เต็มไปด้วยอดีต มุ่งหน้าสู่ "เมืองหลวง"
ป่าคอนกรีตที่ยิ่งใหญ่และวุ่นวาย
เพื่อไปเขียนบทใหม่ของชีวิต
ที่เริ่มต้นจาก "รกพันคอ"
มาสู่ "ศิษย์พระตถาคต" อย่างเต็มตัว...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น